Een grote stroomstoring in San Francisco legde recent tientallen autonome Waymo-taxi’s stil en liet zien dat zelfrijdende voertuigen niet immuun zijn voor klassieke stadsproblemen. Die beelden roepen vragen op over technologie, veiligheid en de rol van infrastructuur bij robotaxi’s.
Wat gebeurde er tijdens de stroomstoring en waarom legde dat Waymo stil?
De storing maakte dat verkeerslichten in grote delen van de stad uitvielen en veroorzaakte een chaotische verkeerssituatie. Waymo-auto’s stopten op kruisingen en wachtten keer op keer op een veilig moment om door te steken. In plaats van agressief een opening te zoeken, toonden de voertuigen een sterke voorzichtigheid: ze gaven stuurgedrag van andere weggebruikers en voetgangers voorrang en besloten te blijven wachten.
Dat gedrag is geen fout, maar een bewuste ontwerpkeuze. Autonome systemen programmeren vaak sterke veiligheidsmarges in; als sensoren of verkeersregels onduidelijk zijn, is veilig stoppen het minst risicovolle alternatief. Probleem is dat in echte steden zoals San Francisco die afweging vaak leidt tot blokkades en ergernis als meerdere voertuigen hetzelfde ‘veilige’ besluit nemen.
Een bijkomend effect is dat menselijke weggebruikers gewend zijn aan sociale signalen – oogcontact, kleine stuurbewegingen, een gasimpuls – die machines niet automatisch geven. Daardoor ontstaan wederzijdse misverstanden: mensen verwachten een actie die de software juist terughoudend maakt, en die mismatch escaleert snel in drukke stedelijke settings.
Technische en operationele oorzaken: sensoren, software en besluitvorming
Waymo rijdt met een pakket van lidar, camera’s en radar dat normaal gesproken uitstekend omgaat met stedelijke complexiteit. Maar infrastructuurproblemen — zoals uitgevallen verkeerslichten — creëren zogeheten “edge cases”: situaties waar de software minder zeker is van het juiste gedrag.
Bij uitgevallen lichten moet een autonome stack bepalen wie er eerst mag, wie ruimte geeft en wanneer assertiviteit nodig is. Dat vraagt niet alleen detectie, maar ook sociale voorspelling van andere bestuurders en lokale regels. Als die combinatie twijfel oplevert, wordt er vaak gekozen voor remmen in plaats van doorgaan. Dat is veilig voor de inzittenden en voetgangers, maar kan het verkeer lamleggen.
De besluitvorming gebeurt op meerdere niveaus: van directe sensorinterpretatie tot hogere-planningsmodules die risico’s wegen tegen doelstellingen zoals punctualiteit en vloeiendheid. Wanneer lagere niveaus onzekerheid melden, schakelt het systeem vaak naar conservatievere plannen; dat voorkomt onveilige manoeuvres maar beïnvloedt de operabiliteit in druk verkeer.
Vergelijking met andere systemen: waarom Tesla anders werd genoemd
Op sociale media en in reacties werd vaak gewezen naar Tesla, waarvan bestuurders tegenwoordig deels geassisteerde systemen gebruiken. Tesla-voertuigen die robotaxi-achtige functies testen hebben meestal nog een persoon aan het stuur, klaar om in te grijpen. Dat geeft die auto’s meer flexibiliteit in onduidelijke situaties omdat menselijke chauffeurs beslissingen kunnen nemen waar huidige autonome logica van wegblijft.
Belangrijk onderscheid: waar Tesla meer vertrouwen leunt op menselijke supervisie, is Waymo juist ontworpen om zonder bestuurder te opereren. Dat verschil verklaart waarom Waymo-voertuigen onnodig conservatief lijken in situaties waarbij een menselijke bestuurder wél een klein gaatje zou pakken.
De vergelijking gaat voorbij een technologisch verschil: het gaat om systeembegrenzing en verwachtingen. Mensen vragen vaak om vlotheid en pragmatisme, maar autonome systemen worden vaak beoordeeld op veiligheid en voorspelbaarheid — twee waarden die niet altijd synchroon lopen met het dagelijkse verkeer.
Wat zegt Waymo en wat zijn de volgende stappen?
Waymo heeft haar autonome taxidienst tijdelijk stilgelegd om de stabiliteit van de onderliggende infrastructuur te onderzoeken. Dat is geen bekentenis van falen, maar een strategische keuze om veiligheid te garanderen terwijl de oorzaak van de storing en de reactie daarop geanalyseerd worden.
De focus ligt nu op het verbeteren van robuustheid tegen infrastructuurstoringen: betere detectie van uitgevallen lichten, geavanceerdere sociale voorspelmodellen en mogelijk samenwerking met steden voor redundante signaleringssystemen. Ook het trainen van software op scenario’s waarbij meerdere autonome voertuigen elkaar tegenhouden behoort tot de benodigde stappen.
Daarnaast kunnen operationele veranderingen helpen: dynamische gedragsregels die in realtime van conservatief naar meer assertief schakelen op basis van omgevingsconfidence, of tijdelijke menselijke supervisie bij grootschalige storingen. Zulke ingrepen vereisen zorgvuldige testen om te voorkomen dat veiligheid onder druk komt te staan.
Breder perspectief: infrastructuur is de zwakke schakel voor opschaling
De incidenten in San Francisco tonen dat autonome mobiliteit niet alleen een technisch vraagstuk is, maar een infrastructuurvraagstuk. Zelfs de meest verfijnde sensortechnologie heeft beperkingen als signalen van buitenaf ontbreken of inconsistent zijn. Steden die grootschalig autonome diensten willen faciliteren, moeten investeren in betrouwbare netwerken en duidelijke regels voor uitgevallen systemen.
Daarnaast is er een beleidscomponent: wie is verantwoordelijk bij verstoringen, en hoe worden prioriteiten op drukke kruispunten vastgelegd? Zonder heldere juridische en operationele kaders blijft het risico bestaan dat slimme auto’s in optochten stilvallen en het verkeer ontregelen.
Een praktische optie die vaak wordt genoemd is het aanleggen van redundante systemen: alternatieve signalen of communicatielinks die overbruggen bij storingen. Dat vermindert afhankelijkheid van één enkel punt van falen en maakt de stedelijke omgeving beter bestand tegen onverwachte incidenten.
Praktische lessen voor autoliefhebbers en beleidsmakers
Voor autoliefhebbers die geïnteresseerd zijn in de volgende generatie mobiliteit: dit is een reminder dat autonome technologie nog steeds in ontwikkeling is en dat veiligheid vaak voorop gaat boven vlotheid. De beelden van stilstaande robotaxi’s zijn geen bewijs dat het concept faalt, maar wel dat er nog belangrijke stappen gezet moeten worden voordat grootschalige inzet probleemloos verloopt.
Voor steden en beleidsmakers geldt: prepareer infrastructuur en regels voor geautomatiseerde mobiliteit. Een mix van technologische upgrades, redundantie in verkeersbeheer en duidelijke incidentprotocollen kan voorkomen dat één stroomstoring een kettingreactie veroorzaakt. Samenwerking tussen techbedrijven, nutsbedrijven en stadsbesturen is cruciaal.
Conclusie: de storing in San Francisco was geen technologisch doodvonnis voor autonome taxi’s, maar wel een wake-upcall. Robotaxi’s zijn krachtig en beloven veel, maar ze blijven afhankelijk van de wereld om zich heen. Zolang steden en fabrikanten niet gezamenlijk die wereld robuuster maken, zullen dit soort verstoringen blijven opduiken — en dan wint veiligheid het meestal van doorrijden.
FAQ
Waarom stopten de Waymo-voertuigen tijdens de stroomstoring?
De software koos veiligheid boven assertiviteit: bij uitgevallen verkeerslichten ontstond onzekerheid in beslissing en sensordata, waardoor voertuigen besloten te stoppen.
Zou menselijke supervisie dit soort blokkades kunnen voorkomen?
Ja: voertuigen met een mens aan het stuur kunnen in onduidelijke situaties direct beslissen en kleine actie geven, iets waar volledig autonome systemen vaak terughoudend in zijn.
Wat kunnen steden doen om dit in de toekomst te voorkomen?
Investeren in redundante signalering en samenwerking met techbedrijven voor fallback-communicatie en duidelijk incidentprotocol vermindert risico op grootschalige stilstand.
Bron: The Independent
