Accudegradatie is een van de grootste zorgen voor elektrische rijders: hoeveel actieradius gaat er écht verloren per jaar en wat doet snelladen met die batterij? Dit artikel legt de cijfers van een omvangrijk onderzoek naast praktische rij- en laadadviezen, zodat duidelijk wordt wat wel en niet uitmaakt voor de levensduur van een EV-accu.
Wat liet het onderzoek van Geotab precies zien?
Een recent analyseproject van Geotab bekeek data van 22.700 elektrische voertuigen afkomstig uit 21 verschillende modellen en bouwjaren.
De studie gebruikte echte laadsessies en rijgegevens om te bepalen hoe snel accu’s capaciteit verliezen in de praktijk. De uitkomst geeft een realistisch beeld van wat eigenaren gemiddeld kunnen verwachten aan achteruitgang van hun batterij over de jaren.
Het grote aantal voertuigen maakt de resultaten robuuster dan kleinschalige proefopstellingen, omdat echte rijders met reële gewoontes en omstandigheden in de dataset zitten. Daardoor weerspiegelt het onderzoek minder een ideale laboratorio-praktijk en meer wat er echt op straat gebeurt.
De onderzoekers rapporteerden dat de gemiddelde jaarlijkse vermindering van de beschikbare capaciteit uitkomt op ongeveer 2,3 procent per jaar. Dat klinkt in eerste instantie behoorlijk acceptabel, maar over meerdere jaren stapelt dit effect zich op en vertaalt zich naar merkbare verlies in actieradius.
Belangrijk is dat dit een gemiddelde is; individuele gevallen kunnen aanzienlijk hoger of lager liggen, afhankelijk van gebruik en laadgedrag.
Extra context bij die cijfers is dat gemiddelden altijd nuances verbergen: sommige voertuigen in de steekproef kunnen uitzonderlijk goed presteren door gunstige omstandigheden of zorgvuldige bediening, terwijl andere juist sneller achteruitgaan door intensief gebruik.
Dit betekent dat de praktijkervaring van een individuele rijder net zo goed af kan wijken van het gemiddelde als ermee overeen kan komen. Voor wie wil inschatten wat realistisch is, blijft het daarom slim om naar patronen te kijken in plaats van één getal als definitief te zien.
Hoe snelladen de degradatie beïnvloedt: cijfers en uitleg
Een van de centrale vragen: is snelladen slecht voor de batterij? Geotab onderscheidde gebruikers op basis van hoe vaak en met welk vermogen werd gesneld.
Bestuurders die nauwelijks snelladen (minder dan 12% van alle sessies) zagen de kleinste jaarlijkse degradatie: ongeveer 1,5 procent. Dit bevestigt dat traagladen over langere tijd vriendelijker is voor de celchemie.
Rijders die relatief vaak snelladen, maar doorgaans bij lagere laadsnelheden bleven (veel snelladen maar minder dan 40% van de sessies boven 100 kW), zagen een gemiddelde degradatie van circa 2,2 procent per jaar.
Voor voertuigen die vaak hoge vermogens zagen (meer dan 40% van de snellaadsessies boven 100 kW) liep het gemiddelde op tot ongeveer 3,0 procent per jaar. Kortom: hoe meer en hoe heftiger snelgeladen wordt, hoe hoger de kans op snellere capaciteitverlies.
Het is nuttig om die verschillen te zien als trends, niet als strikte regels: dezelfde laadsessie kan voor de ene accu zwaarder wegen dan voor de andere door factoren als temperatuur of staat van laadbeheer.
Daardoor kan een rijder die af en toe hard snelladen combineert met verder zuinig gedrag in de praktijk tot een gunstiger verloop komen dan de ruwe gemiddelden suggereren.
Deze cijfers zijn bedoeld als richtlijn voor gedrag, niet als absolute wetmatigheid voor elk exemplaar. Verschillen in rijstijl, laadtijden en zelfs het type snellader kunnen bepalen hoe dicht iemand bij die gemiddelden uitkomt.
Praktische laadadviezen om accudegradatie te vertragen
Wie wil dat de batterij zo lang mogelijk een goede actieradius houdt, kan enkele eenvoudige gewoontes aanpassen. Ten eerste helpt het om de laadtoestand meestal tussen ongeveer 20 en 80 procent te houden; continu naar 100% laden en lang op 100% parkeren belast de accu onnodig. Voor dagelijks rijden is een volledige lading zelden nodig en vaak gewoon slecht voor de celbalans.
Daarnaast is het verstandig om bij koude temperaturen de auto en accu voor te verwarmen voordat er tegen hoge stromen geload wordt of hard gereden wordt. Koude batterijen nemen stroom minder efficiënt op en kunnen sneller slijten als er direct met hoge vermogens geladen wordt.
Verder is het verstandig snelladen te reserveren voor langere ritten of tijdkritieke momenten en reguliere thuis- of werklaadsessies juist traag te doen.
Kleine praktische gewoontes helpen: laadplannen instellen, laadlimieten in de auto activeren of gebruikmaken van timers om het tijdstip van laden te optimaliseren. Dergelijke eenvoudige aanpassingen beïnvloeden dagelijks gebruik zonder veel gedoe.
Een extra tip is om het laaddruktepatroon te combineren met simpel rijgedrag: stabiel rijden en het vermijden van volle acceleratie waar mogelijk vermindert piekbelastingen op de accu. Zo’n gecombineerde benadering—zowel qua laden als rijden—vergroeit tot een verschil in levensduur dat zich pas over maanden en jaren uitbetaalt.
Wat de studie niet onderscheidde: accutypes en randvoorwaarden
Belangrijk om te benadrukken: het Geotab-onderzoek maakte geen onderscheid tussen verschillende accutechnologieën zoals NMC, NCA of LFP. Dat betekent dat de gepresenteerde gemiddelden over een mix van chemistrieën heen zijn berekend.
Omdat LFP-batterijen bijvoorbeeld bekendstaan om hun relatief goede levensduur en andere laadkarakteristieken dan kobaltrijke cellen, kunnen individuele merken of modellen dus beter of slechter presteren dan het gemiddelde.
Ook speelden factoren als klimaat, laadinfrastructuur, voertuigsoftware en gebruikersprofielen mee in de dataset. Regionale verschillen in rijpatronen en laadsnelheden kunnen daarom invloed hebben op de uitkomst.
Wie precies wil weten hoe zijn type auto het doet, kan het beste kijken naar merk- of modelspecifieke studies of forums en eigen data-logbestanden van de auto raadplegen.
Daarnaast hebben ook beheersystemen van fabrikanten invloed op hoe een batterij veroudert: software die laadprofielen aanpast of cellen actief balanceert kan in de praktijk verschil maken voor dezelfde chemie. Dat soort nuances verklaart waarom twee ogenschijnlijk vergelijkbare auto’s in de praktijk anders kunnen verouderen.
Het kan ook helpen om te onthouden dat meetmethoden en interpretatie van data per studie kunnen verschillen; sommige onderzoeken gebruiken andere definities van beschikbare capaciteit of filteren data op andere manieren. Daardoor is het vergelijken van studies zonder te letten op methodologie lastiger en leidt het soms tot verwarring over wat precies vergelijkbaar is.
Conclusie: hoeveel zorgen zijn terecht en wat kun je doen?
De kernboodschap is dat accuverlies in de praktijk traag verloopt: gemiddeld wordt ongeveer 2,3 procent capaciteit per jaar verloren, maar dat kan variëren van zo’n 1,5 procent bij zelden snelladen tot circa 3,0 procent bij veelvuldig en krachtig snelladen.
Voor de meeste EV-rijders betekent dat dat accudegradatie geen plotseling probleem is, maar iets om op de lange termijn rekening mee te houden.
Slim laadgedrag — zoals voornamelijk thuiskomen op lagere laadsnelheden, vermijden van constant 100% laden en voorverwarmen bij koude ritten — helpt de batterijgezondheid te behouden. Snelladen is prima als het nodig is, maar frequent en altijd op maximaal vermogen rijden is de snelste route naar versnelde slijtage.
Tot slot: wie extra zekerheid wil, kan letten op garanties, software-updates en het laadbeleid van de fabrikant. Fabrieksgaranties beschrijven vaak een acceptabele degradatiegrens en kunnen inzicht geven in wat realistisch is voor een specifiek model.
Met slimme gewoontes en de juiste kennis houdt de accu van een elektrische auto langer zijn waarde en actieradius, net genoeg om nog jaren plezier van de elektrische rijervaring te hebben.
FAQ
Hoe vaak mag je zonder risico snelladen?
Snelladen af en toe is prima; beperk hoge vermogen-sessies tot noodzakelijke momenten en gebruik reguliere thuisladen voor dagelijks gebruik.
Helpt een laadlimiet instellen echt tegen degradatie?
Ja. Een laadlimiet rond 80% voor dagelijks gebruik vermindert stress op de cel en draagt bij aan langzamere capaciteitverlies.
Maakt accutype veel verschil in degradatie?
Ja. Verschillende chemieën (zoals LFP versus NMC) verouderen anders, dus merk- en modelinformatie of specifieke studies geven het beste beeld.
Bron: Geotab
