Een nieuw onderzoek van de ANWB laat zien dat de prijs voor opladen bij openbare laadpalen in Nederland flink kan verschillen per gemeente. Voor wie vaker onderweg laadt, kunnen die verschillen tientallen euro’s per maand betekenen.
Prijzen per kWh lopen sterk uiteen en beïnvloeden kosten elektrisch rijden
Een groot vergelijkend onderzoek van de ANWB toont aan dat openbare laadpalen in Nederland niet overal even duur zijn. Gemiddeld rekende het land vorig jaar 0,48 euro per kilowattuur aan publieke laadpunten, maar daaronder schuilen grote regionale verschillen.
Het onderzoek omvatte ruim 5,9 miljoen laadsessies bij reguliere laadpalen; snelladers werden bewust buiten beschouwing gelaten. Daardoor ontstaat een duidelijk beeld van wat bestuurders betalen als ze afhankelijk zijn van het openbare laadnetwerk in woon- en stadsgebieden.
Extra context over wat zulke datasets laten zien helpt begrijpen waarom regionale verschillen inzicht geven in gebruikerservaringen. Het gaat niet alleen om de absolute prijs per kWh, maar ook om beschikbaarheid, betaalmethoden en hoe vaak laadpunten daadwerkelijk bezet zijn.
Goedkope en dure gemeenten: voorbeelden en cijfers
Aan de voordelige kant staat Nederweert, waar het gemiddelde tarief uitkomt op ongeveer 0,33 euro per kWh. Aan de andere kant van het spectrum staat Oegstgeest, met tarieven die richting 0,70 euro per kWh gaan — bijna het dubbele van Nederweert.
Duidelijke buurgerelateerde voorbeelden laten zien hoe groot de verschillen kunnen zijn: in de buurgemeenten Nederweert en Asten bedraagt het prijsverschil zo’n 0,29 euro per kWh. Voor bestuurders die geen eigen laadvoorziening hebben kan zo’n afwijking snel oplopen tot tientallen euro’s extra per maand.
Het effect van die verschillen is vooral voelbaar bij dagelijks gebruik. Wanneer het laden onderdeel wordt van de vaste routine, bepalen deze tarieven in sterke mate of elektrisch rijden op de langere termijn goedkoper aanvoelt dan een fossiele optie.
Waarom gemeenten zoveel invloed hebben op laadtarieven
In Nederland zijn gemeenten primair verantwoordelijk voor het plaatsen en regelen van laadpalen in de openbare ruimte. Dit gebeurt doorgaans via concessies of opdrachten aan commerciële partijen die de infrastructuur beheren en exploiteren.
Bij die concessies kunnen voorwaarden worden gesteld, bijvoorbeeld maximumprijzen per kWh of service-eisen voor toegankelijkheid. Toch variëren de afspraken en uitvoeringsvormen sterk per regio, wat leidt tot uiteenlopende laadtarieven voor automobilisten.
Die variatie komt deels voort uit lokale beleidskeuzes en deels uit de manier waarop aanbestedingen worden ingericht. Kleinere, geïsoleerde concessies hebben vaak minder onderhandelingskracht richting exploitanten dan grotere samenwerkingsverbanden.
Samenwerking tussen gemeenten verlaagt tarieven
Gemeenten die de krachten bundelen en één concessiegebied vormen, blijken vaak goedkopere tarieven te realiseren. Dat is zichtbaar in provincies zoals Noord-Brabant en Limburg, waar samenwerkende gemeenten gemiddeld lagere laadkosten laten zien.
Ook in Zuid-Holland is samenwerking de sleutel tot relatief betaalbare tarieven: regio’s die gezamenlijk inkopen en standaardiseren liggen meestal rond de 0,40 tot 0,45 euro per kWh. Wanneer gemeenten buiten zulke samenwerkingsverbanden vallen, ontstaan de topjes met de hoogste kosten — zoals in Leiden, Oegstgeest en Leiderdorp.
Samenwerking levert niet alleen lagere prijzen op, maar ook meer voorspelbaarheid voor gebruikers en exploitanten. Door standaarden af te spreken over betaalmethoden, onderhoudsinterval en technische specificaties worden exploitanten bovendien gestimuleerd om efficiënter te werken.
Wat dit betekent voor bestuurders zonder eigen laadpunt
Voor mensen zonder eigen oprit of private laadmogelijkheid zijn publieke laadpalen vaak de enige optie. Die doelgroep voelt prijsverschillen daarom het meest direct in portemonnee en dagelijkse praktijk.
Lage en gestandaardiseerde tarieven maken elektrisch rijden aantrekkelijker en verkorten de termijn waarop een elektrische auto rendabel wordt ten opzichte van een benzine- of dieselauto. De ANWB benadrukt dat uniforme tarieven de overstap naar elektrisch rijden kunnen versnellen, vooral voor stedelijke inwoners die afhankelijk zijn van publieke infrastructuur.
Voor deze bestuurders wegen ook factoren als betaalgemak, veiligheid en bezettingsgraad mee in de praktijkwaarde van een laadplek. Een goedkoop, maar slecht onderhouden of vaak bezet laadpunt biedt minder voordeel dan een iets duurdere, betrouwbare locatie.
Praktische gevolgen en wat gemeenten kunnen doen
Voor gemeenten ligt er een duidelijke stuurknop: de manier waarop concessies worden afgesloten en tarieven worden vormgegeven beïnvloedt direct de kosten voor inwoners. Door samen te werken, prijsplafonds te hanteren of heldere afspraken met exploitanten te maken, kunnen lokale besturen betaalbaarheid bevorderen.
Daarnaast helpt inzicht in gebruiksdata en transparantie over prijsopbouw om betere keuzes te maken. Als tarieven inzichtelijk en voorspelbaar zijn, kunnen automobilisten hun laadsessies slimmer plannen en worden piekbelastingen of onnodig dure locaties vermeden.
Praktische maatregelen variëren van het standaardiseren van betaalmethoden tot het verplicht opnemen van onderhouds- en beschikbaarheidsgaranties in contracten. Zulke concrete afspraken helpen voorkomen dat lage tarieven ten koste gaan van servicekwaliteit of toegang voor inwoners.
Tips voor bestuurders die op openbare laadpalen vertrouwen
Voor wie vaak onderweg laadt, loont het om vooraf te kijken welke laadapps en tarieven gelden in het gebied waar veel gereden wordt. Veel laadpas- en app-aanbieders tonen actuele prijzen per laadlocatie; daarmee valt soms veel te besparen.
Verder is het verstandig om combinaties van thuisladen, voordelig laden in concessiegebieden en strategisch gebruik van snelladers te overwegen. Zo blijft het laden betaalbaar zonder in te leveren op bereikbaarheid en ritplanning.
Kleine gewoontes maken verschil: laden op tijden met minder vraag, kiezen voor locaties met minder bezetting en kritisch kijken naar de abonnementsvoorwaarden van laadpassen helpen om kosten en ongemak te beperken.
Conclusie: tariefverschillen aanpakken kan elektrisch rijden aantrekkelijker maken
Het ANWB-onderzoek maakt helder dat er geen uniforme laadprijs is in Nederland en dat gemeenten een doorslaggevende rol spelen. Samenwerking tussen lokale overheden en heldere concessieafspraken blijken effectief in het drukken van de prijs per kWh.
Voor bestuurders betekent dat: in sommige gemeenten laadt een EV veel goedkoper dan in andere, en die verschillen beïnvloeden de economische rekensom rond elektrisch rijden. Met gerichte beleidskeuzes en transparantere tarieven kan openbaar laden een grotere stimulans worden voor de transitie naar elektrische mobiliteit.
Uiteindelijk draait het om zowel beleid als praktijk: duidelijke afspraken en goede informatie voor gebruikers samen zorgen ervoor dat elektrisch rijden toegankelijker en aantrekkelijker wordt voor iedereen die afhankelijk is van de openbare laadinfrastructuur.
FAQ
Waarom verschillen laadtarieven zo sterk tussen gemeenten?
Gemeenten beslissen vaak via concessies welke exploitanten laadpalen plaatsen en welke voorwaarden gelden. Verschillen ontstaan door lokale beleidskeuzes, schaal van samenwerking en onderhandelingskracht richting aanbieders.
Hoe kunnen bestuurders lagere laadkosten vinden?
Gebruik laadapps die actuele tarieven tonen, vergelijk concessiegebieden en plan laadmomenten buiten piekuren. Ook kan een slimme combinatie van thuisladen en openbare punten kosten drukken.
Verlagen samenwerking tussen gemeenten echt de prijs per kWh?
Ja. Samenwerkende gemeenten kunnen grotere concessies sluiten, betere tarieven bedingen en standaardiseren, wat vaak leidt tot lagere en voorspelbaardere prijzen voor gebruikers.
Bron: ANWB
